Drzewa

Araucaria Araucana - Puzzle Monkey Tree - Araukaria Chilijska - Małpie Drzewo

Jak sama nazwa araukarii chilijskiej wskazuje, pochodzi ona z Ameryki Południowej. Do Europy trafiła w XVIII wieku. Nazwa ‘araukaria’ pochodzi od plemienia Indian Mapuche, które niegdyś zamieszkiwało południową część Andów – Araucano – będące jej naturalnym środowiskiem. Tam rośnie na wysokości od 800 do 1600 m n.p.m., dorastając do 50 metrów wysokości i żyjąc nawet powyżej 1000 lat.

W Europie jej wymiary są znacznie mniejsze (wysokość dochodzi do 12 metrów, a szerokość do 6). Araukaria chilijska rośnie powoli, w ciągu 5 lat dorasta do 4 metrów . Ma stożkowaty pokrój, który z wiekiem zanika. Młode liście araukarii są cienkie, układają się na pędzie luźno i skrętolegle. Starsze przypominają łuski, są sztywne i ściśle do siebie przylegają. Araukarie są drzewami wiecznie zielonymi i dwupiennymi.

Męskie szyszki są podłużne i mogą osiągać nawet 25 centymetrów długości. Natomiast szyszki żeńskie są okazałe, kuliste i ciężkie. To w nich znajdują się nasiona araukarii chilijskiej. Kwiaty są wiatropylne.

W wyglądzie tego drzewa szczególną uwagę zwracają pędy, które przypominają nieco małpie ogony. Stąd jej potoczna nazwa – małpie drzewo.

Araucaria Araucana jest mrozoodporna do około -18 stopni C, młode rośliny są bardziej wrażliwe, a jej odporność wzrasta z wiekiem.

ARAUCARIA COLUMNARIS - CORAL REEF ARAUCARIA - COOK PINE - IGŁAWA KOLUMNOWA

Araucaria columnaris, znana również jako araukaria kolumnowa, to okazałe drzewo iglaste pochodzące z południowo-zachodniego Pacyfiku, 
w tym z Nowej Kaledonii. Charakteryzuje się smukłym, niemal kolumnowym pniem i symetryczną koroną z regularnie ułożonych, sztywnych, ciemnozielonych 
igieł, które nadają roślinie architektoniczny wygląd. Gatunek ten może osiągać wysokość nawet 60 metrów w warunkach naturalnych, choć w uprawie 
przydomowej rzadko dorasta tak wysoko, wyróżnia się jednak szybkim wzrostem i wytrzymałością na wietrzne oraz słoneczne stanowiska. Araucaria columnaris
jest ceniona nie tylko jako roślina ozdobna, ale także jako drzewo pomnikowe i symbol tropikalnych ogrodów, dobrze adaptując się do różnych gleb o dobrym 
drenażu i umiarkowanej wilgotności. Ze względu na swoje efektowne, geometryczne formy i imponującą sylwetkę, jest często wykorzystywana w miejskich 
aranżacjach krajobrazowych i kolekcjach botanicznych na całym świecie.

ARAUCARIA HETEROPHYLLA - NORFOLK ISLAND PINE - ARAUKARIA WYNIOSŁA

Bardzo duże drzewo iglaste dorastające w warunkacj naturalnych do ponad 50 m wysokości z pniem osiągającym ponad 2 m średnicy. Pochodzi z maleńkiej wyspy Norfolk na południowo-zachodnim Pacyfiku, na wschód od Australii.

Liście młodych roślin są zakrzywione i igłowe, podczas gdy u dorosłych roślin są zredukowane do małych łusek.

Jest zagrożona w naturalnym środowisku, ale stała się bardzo popularną rośliną uprawianą w ciepłym klimacie umiarkowanym i tropikalnym na całym świecie ze względu na piękny symetryczny kształt.

Znosi bardzo lekkie przymrozki do -3 stopni. Najlepiej rośnie uprawiana w temperaturze do 25 stopni latem w półcieniu i około 13 stopniach w zimie.

BETULA PAPYRIFERA - PAPER BIRCH - WHITE BIRCH - BRZOZA PAPIEROWA - BRZOZA BIAŁA

BETULA PENDULA SUBSP.MANDSHURICA - ASIAN WHITE BIRCH - AZJATYCKA BRZOZA BRODAWKOWATA

Betula pendula subsp. mandshurica (azjatycka odmiana brzozy brodawkowatej, znana również jako Asian White Birch) to drzewo liściaste z białą, łuszczącą się korą oraz szeroko stożkowatym pokrojem, osiągające zwykle 20–30 m wysokości. Wyróżnia się deltoidalnymi liśćmi o ostro zakończonym wierzchołku i wyraźnym ząbkowaniu, z gładką wierzchnią powierzchnią i nieco owłosionym spodem . Kwitnie wczesną wiosną, wydając zwisające kotki; jesienią liście przybierają jasne żółte zabarwienie .

Naturalnie występuje od centralnej Syberii przez Daleki Wschód, Japonię, aż po Alaskę i zachodnią Kanadę, przystosowany do klimatu umiarkowanego i subarktycznego. W uprawie preferuje gleby dobrze przepuszczalne, wilgotne lecz nie zastoinowe, dobrze rośnie w pełnym słońcu lub półcieniu; dzięki białej korze i jesiennemu ubarwieniu często sadzona jako drzewo ozdobne .

Subgatunek ten jest ceniony zarówno w ochronie przyrody, gdzie pełni rolę pionierskiego drzewa wspierającego bioróżnorodność, jak i w ogrodnictwie – jego kora dodaje uroku krajobrazom, a liście i kształt korony zapewniają dekoracyjne walory przez cały rok .

BETULA PENDULA SUBSP.PENDULA - EUROPEAN WHITE BIRCH - BRZOZA ZWISŁA - BRZOZA PŁACZĄCA

Brzoza zwisła, znana również jako brzoza płacząca, to gatunek drzewa liściastego pochodzący z Europy i Azji. Jest to drzewo o charakterystycznym pokroju, z nisko zwisającymi gałęziami. Brzoza zwisła osiąga wysokość do 20 metrów i ma cienki, smukły pień. Liście brzozy zwisłej są duże, owalne i mają ząbkowany brzeg. Są one zielone latem i żółte jesienią. Brzoza zwisła jest rośliną szybko rosnącą i może żyć nawet 150 lat. Jest to drzewo światłolubne i preferuje gleby żyzne i przepuszczalne.

BETULA POPULIFOLIA - GRAY BIRCH - BRZOZA SZARA

Betula populifolia, zwana również brzozą szarą (ang. gray birch), to niewielkie, szybko rosnące drzewo liściaste z białą, niezłuszczającą się korą, osiągające zazwyczaj 6–12 m wysokości i 3–6 m szerokości, często rosnące wielopiennie . Liście ma trójkątne, błyszcząco zielone z podwójnym ząbkowaniem, jesienią intensywnie żółknące , a drobne kotki pojawiają się wiosną, przynosząc niewielkie owoce-samorozsiewające się nasiona . W naturze brzoza ta występuje wschodniej części Ameryki Północnej, od Quebecu po stan Virginia i sięga po Stany Zjednoczone północno-wschodnie .

Jako gatunek pionierski szybko kolonizuje tereny po pożarach, lasy wtórne i tereny zdegradowane, dzięki zdolności do tworzenia licznych nasion i pobudzania pędów z korzeni . Preferuje gleby przepuszczalne – od wilgotnych brzegów zbiorników po suche, piaszczyste miejsca – i dobrze rośnie w pełnym słońcu, choć toleruje także lekki półcień . Brzoza szara ma krótką żywotność – zwykle 30–50 lat – ale stanowi cenne drzewo pomocnicze (tzw. nurse tree), wspierające bioróżnorodność i zabezpieczając starsze drzewa .

W uprawie znajduje zastosowanie jako drzewo ozdobne dzięki dekoracyjnej białej korze, intensywnemu jesiennemu ubarwieniu i odporności na szkodniki oraz trudne warunki – takich jak gleby ubogie, miejskie czy przydrożne . Wykorzystywana jest także do rekultywacji terenów i kontroli erozji, a drewno, mimo ograniczonej wartości komercyjnej, służy do produkcji drobnych wyrobów stolarskich i opału .

BETULA UTILIS SUBSP.JACQUEMONTII - HIMALAYAN BIRCH - BRZOZA HIMALAJSKA

Betula utilis subsp. jacquemontii, zwana również Himalayan birch, to ozdobna pod względem wizualnym odmiana brzozy himalajskiej, pochodząca z zachodnich Himalajów (Kaszmir po Nepal) . Dorasta do około 18 metrów, przybierając smukły, stożkowaty pokrój z licznymi jasno‑białymi, złuszczającymi się łuskowo korami, które są uważane za najjaśniejsze spośród wszystkich brzoz .
Pierzaste liście są ciemnozielone, lekko owłosione pod spodem i jesienią zmieniają kolor na intensywny złocisty, co dodatkowo podkreśla kontrast z białą korą . Na wiosnę pojawiają się dekoracyjne kotki – żółtobrązowe u samczych oraz zielono‑brązowe u żeńskich, osiągające długość do 12 cm .

Brzoza ta dobrze rośnie w pełnym słońcu lub półcieniu, preferując wilgotne, dobrze przepuszczalne gleby o odczynie kwaśnym lub obojętnym i sprawdza się zwłaszcza jako drzewo soliterowe w ogrodach, parkach, nasadzeniach grupowych oraz nad wodą . W chłodniejszych klimatach może być podatna na szkodniki, takie jak brązowy kózkowiec brzozy (bronze birch borer), co warto uwzględnić przy planowaniu uprawy.

Jego architektoniczna sylwetka, efektowna biała kora i dekoracyjne jesienne liście czynią subsp. jacquemontii cenioną rośliną krajobrazową o dużym potencjale ozdobnym przez cały rok.

BOMBAX CEIBA - SILK COTTON TREE -WEŁNIAK AZJATYCKI

Bombax Ceiba to drzewo z rodziny wełniakowatych, pochodzące z południowych Indii i Sri Lanki. To szybko rosnące, duże, suche drzewo liściaste osiągające do około 40 m wysokości z rozłożystą koroną z kolczastymi gałęziami, liśćmi palmowymi i dużymi, bardzo efektownymi, czerwonymi lub pomarańczowymi kwiatami, które kwitną przed pojawieniem się liści. Jest bardzo ozdobnym drzewem i jest szeroko uprawiane w ciepłych regionach o umiarkowanym i tropikalnym klimacie w strefach USDA od 9 do 11. Jest również wykorzystywane do produkcji kapioku , a z pręcików kwiatów pozyskuje się czerwony barwnik do potraw.

BRACHYCHITON ACERIFOLIUS - ILLAWARA FLAME TREE - BRACHYCHITON KLONOLISTNY

Brachychiton Acerifolius to spektakularne, duże, suche drzewo liściaste dorastające do około 40 m wysokości. Pochodzi ze wschodniej Australii. 
Gdy liście opadną wytwarza mnóstwo dzwonkowatych, jaskrawoczerwonych kwiatów. Najlepiej nadaje się do ciepłego klimatu umiarkowanego 
i toleruje umiarkowane mrozy i susze. Łatwo rośnie z nasion.

CALOCEDRUS DECURRENS - CALIFORNIA INCENSE CEDAR - CEDRZYNIEC KALIFORNIJSKI

Duże, wiecznie zielone drzewo iglaste osiągające wysokość do ponad 40 m wysokości. Pochodzi z lasów mieszanych na terenach rozciągających się od zachodniego Oregonu w USA po północną Baja California w Meksyku, gdzie rośnie na wysokościach od 900 do 2900 m.n.p.m. Pień może osiągnąć średnicę ponad 2 m, korona jest wysoka i wąska, a liście drobne i łuskowate. Miękkie, odporne na gnicie i aromatyczne drewno jest popularne na ołówki i różnorodne zastosowania na zewnątrz, a roślina stanowi również doskonałą ozdobę w klimacie umiarkowanym w strefach USDA od 5 do 8 (mrozoodporne do -28 stopni C).

CARYA ILLINOINENSIS - PECAN - ORZESZNIK JADALNY - PEKAN

Orzesznik jadalny, orzesznik pekanowy, orzesznik owocowy, zwany także pekanem – to gatunek drzewa należącego do rodziny orzechowatych. Naturalnie występuje w Ameryce Północnej w południowych Stanach Zjednoczonych i Meksyku. To długowieczne drzewo liściaste o przeciętnej wysokości 20–40 m. Kwitnie w maju i kwiaty są wiatropylne. Najlepiej rośnie na głębokich, żyznych glebach w dolinach rzek – wzdłuż brzegów i na terenach zalewowych. Występuje na terenach nizinnych, zwykle do 600 m n.p.m., rzadko do 1000 m n.p.m. Roślina wymaga gleb przepuszczalnych, żyznych i bogatych w próchnicę. Jest mrozoodporny. Według różnych źródeł minimalna temperatura niepowodująca uszkodzeń zawiera się w przedziale pomiędzy –12° a –20 °C. Według USDA zaleca się uprawę tego gatunku w strefach 6b–11.

CASUARINA CUNNINGHAMIANA - RIVER OAK TREE - SHE OAK TREE - DĄB RZECZNY - SOSNA AUSTRALIJSKA

Duże, szybko rosnące, podobne do sosny drzewo pochodzące ze wschodniej Nowej Południowej Walii i Queensland w Australii o cienkich, 
iglastych, praktycznie bezlistnych zielonych gałęziach. Może być uprawiana w większości ciepłych klimatów umiarkowanych i tropikalnych 
w strefach USDA 9 do 11 (mrozoodporność do -6,7 stopnia C). Jest wyjątkowo odporna na wiatr i może być uprawiana przy pełnej ekspozycji 
na wybrzeże i zapewnia bardzo cenną ochronę przed wiatrem w pobliżu wybrzeża. Ciężkie i niezwykle twarde drewno stanowi doskonałe drewno 
opałowe, ale nie jest szczególnie przydatne do wielu innych zastosowań. Rośliny łatwo rosną z nasion. W niektórych krajach jest uważana 
za chwast inwazyjny, ponieważ może konkurować z rodzimymi zbiorowiskami roślinnymi.

CASUARINA EQUISETIFOLIA - HORSE TAIL SHE-OAK TREE - RZEWNIA SKRZYPOLISTNA - SOSNA AUSTRALIJSKA

Duże, szybko rosnące, podobne do sosny drzewo pochodzące ze wschodniej Nowej Południowej Walii i Queensland w Australii o cienkich, 
iglastych, praktycznie bezlistnych zielonych gałęziach. Może być uprawiana w większości ciepłych klimatów umiarkowanych i tropikalnych 
w strefach USDA 9 do 11 (mrozoodporność do -6,7 stopnia C). Jest wyjątkowo odporna na wiatr i może być uprawiana przy pełnej ekspozycji 
na wybrzeże i zapewnia bardzo cenną ochronę przed wiatrem w pobliżu wybrzeża. Ciężkie i niezwykle twarde drewno stanowi doskonałe drewno 
opałowe, ale nie jest szczególnie przydatne do wielu innych zastosowań. Rośliny łatwo rosną z nasion. W niektórych krajach jest uważana 
za chwast inwazyjny, ponieważ może konkurować z rodzimymi zbiorowiskami roślinnymi.

CASUARINA GLAUCA - SWAMP SHE-OAK - DĄB BAGIENNY - SZARY DĄB

Casuarina glauca to wiecznie zielone drzewo dorastające do 18 m wysokości. Mrozoodporność tego drzewa jest określona na strefę 9 USDA , czyli do około -6,7 stopni C. Pochodzi ze stanów Queensland, Victoria i New South Wales w Australii. Liście są całoroczne. Gatunek jest jednopienny, pojedyncze kwiaty są męskie lub żeńskie, ale na tej samej roślinie można znaleźć rośliny obu płci. Nadaje się na: gleby lekkie (piaszczyste) i średnie (gliniaste), preferuje gleby przepuszczalne. Odpowiednie pH: gleby kwaśne, obojętne i zasadowe, może rosnąć na glebach bardzo kwaśnych i zasolonych. Nie może rosnąć w cieniu. Preferuje glebę suchą lub wilgotną. Roślina toleruje silne wiatry.

CEDRUS ATLANTICA - ATLAS CEDAR - CEDR ATLASKI

Cedr atlaski (Cedrus atlantica) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje naturalnie w północno-zachodniej Afryce w górach Atlas. Największy kompleks lasów z cedrem atlaskim w Europie, o powierzchni ok. 800 ha (sztucznie sadzonych, głównie w latach 60. XIX w.), rośnie na zboczach masywu Mont Ventoux w południowej Francji. Cedr atlaski jest czasem uważany za podgatunek cedru libańskiego. Jest wieczniezielonym drzewem, z wyglądu przypominającym modrzewia, jednak w odróżnieniu od niego nie gubi igieł na zimę. W naturze dorasta nawet do 40 metrów wysokości, a jego pień może osiągać 2 m średnicy. Tworzy lasy na znacznych wysokościach (1370 – 2200 m n. p. m. ) występując często z jodłą algierską, dębem korkowym oraz klonem włoskim. 

CEDRUS ATLANTICA GLAUCA - ATLAS CEDAR - CEDR ATLASKI NIEBIESKI

Cedrus atlantica 'Glauca' to duże, wiecznie zielone drzewo iglaste należące do rodziny Pinaceae i rodzaju Cedrus. Znany jest również jako niebieski cedr atlaski, ze względu na srebrzysto-niebiesko-zielone igły pokryte woskowym nalotem. Jest to odmiana cedru, który pochodzi z gór Atlas w Afryce Północnej. W młodości ma kształt piramidy, ale w miarę dojrzewania rozwija szeroką koronę z rozłożystymi gałęziami. Może dorastać do 30 m wysokości i 18 m szerokości, z igłami o długości do 2,5 cm i szyszkami o długości do 9 cm. Jest to wytrzymała i odporna roślina, która może rosnąć na każdej dobrze przepuszczalnej glebie, w pełnym słońcu lub w półcieniu. Toleruje odczyn zasadowy, kwaśny lub obojętny, a także suszę i wiatr. Jest to roślina ozdobna i architektoniczna, która może służyć jako okaz, bonsai lub parawan. Jest także cennym źródłem drewna i żywicy.

CEDRUS BREVIFOLIA - CYPRUS CEDAR - CEDR CYPRYJSKI - CEDR KRÓTKOLISTNY

Cedrus Brevifolia, zwany również cedrem krótkolistnym lub cedrem cypryjskim, jest gatunkiem drzewa iglastego z rodziny sosnowatych, należącym do rodzaju Cedrus. Jest to roślina endemiczna, występująca tylko w górach Troodos na zachodnim Cyprze. Osiąga wysokość 18 m i średnicę pnia 1,2 m. Korona jest stożkowata lub parasolowata. Kora jest szara lub brązowa, spękana na małe płytki. Gałęzie są poziome lub łukowato wygięte. Pędy są zielone lub żółtozielone, pokryte krótkimi włoskami. Rośnie na wysokościach 1000-1400 m n.p.m., na stromych zboczach i skalistych grzbietach górskich. Preferuje gleby wapienne i dobrze przepuszczalne. Jest odporna na suszę i mróz. Jest zagrożony wyginięciem ze względu na niewielki zasięg występowania i niską liczebność populacji. Głównymi zagrożeniami są pożary lasów, wycinka drzew i choroby grzybowe. Uprawiany jest jako ozdobna w parkach i ogrodach ze względu na jej efektowny pokrój i piękne szyszki. Jest też ceniony jako źródło drewna i żywicy.  Roślina jest blisko spokrewniona z innymi gatunkami z rodzaju Cedrus, takimi jak Cedrus Libani (cedr libański) czy Cedrus Atlantica (cedr atlaski).